Corpo - z pasji do miodów

Miody świata Miody świata Miody świata Miody świata Miody świata Miody świata

Rodzaje miodów

W zależności od surowca, z jakiego powstał miód, wyróżnia się trzy zasadnicze jego typy:

  • miody nektarowe,

  • miody spadziowe,

  • miody nektarowo-spadziowe.

Poniżej charakterystyka wybranych miodów:

Miód Akacjowy

Miód akacjowy z nektaru z robinii białej (akacji białej). Miód ten otrzymywany jest w pasiekach Wschodniej Europy (Węgier, Rumunii, Bułgarii), Afryki Australii, Azji i Ameryki Płn. W stanie płynnym posiada barwę od bezbarwnej do jasnokremowej, natomiast w stanie skrystalizowanym od białej do słomkowej. Jest to miód o delikatnym zapachu kwiatu akacji. Charakteryzuje się znacznie większą zawartością sacharozy, niż wszystkie inne miody nektarowe. Ponieważ miód akacjowy  zawiera stosunkowo dużo fruktozy to posiada niski indeks glikemiczny oraz jest słodszy od miodów zawierających dużo glukozy np. od miodu rzepakowego  Miód akacjowy zalecany jest do żywienia ludzi młodych szczególnie alergików ponieważ zawiera stosunkowo mało pyłku. Miód ten wzmaga apetyt oraz osłabia wrażliwość na zakażenia górnych dróg oddechowych. Stosuje się go w leczeniu bezsenności oraz nadkwasoty żołądka, jak też w leczeniu niektórych zaburzeń przewodu pokarmowego nerek i dróg moczowych. Miód ten podobnie jak miód gryczany posiada wyraźne działanie antymutagenne. 

Miód Gryczany

Miód gryczany powstaje z nektaru kwiatu gryki - rośliny z rodziny rdestowawatych, która zasiedla obszary klimatu umiarkowanego. Pochodzi ona ze Wschodniej i Środkowej Azji. Miód ten posiada silny zapach i ma lekko piekący ostry smak. W stanie płynnym barwę od ciemno-herbacianej do brunatnej. Zawiera on stosunkowo dużo polifenoli w tym flawonoidów (rutyna)  i kwasów fenolowych o silnych właściwościach antyoksydacyjnych, co hamuje powstawanie wysoce aktywnych  wolnych rodników. To znaczy cząsteczek które uszkadzają DNA białka oraz tłuszcze w komórkach ciała człowieka. Stąd przydatny jest w leczeniu chorób o podłożu rodnikowym, w tym choroby Alzheimera, astmy oskrzelowej, cukrzycy, miażdżycy, choroby Parkinsona, zaćmy starczej, ostrego zapalenia trzustki. Jak większość flawonoidów ma właściwości uszczelniające naczynia i przeciw wysiękowe. Spowalnia utlenianie witaminy C (przez co przedłuża jej działanie). Zmniejsza cytotoksyczność utlenionego cholesterolu. Wykazuje też działanie przeciwzapalne. .Jest również zalecany w zaburzeniach krążenia krwi, zwłaszcza przy żylakach, w stanach wyczerpania, w nerwicach oraz w złamaniach kości. Miód gryczany wykorzystywany jest do wyrobu miodów pitnych. Duża zawartość kwasów sprawia, że fermentacja napojów tych przebiega prawidłowo, a silny aromat i swoisty ostry smak czyni je bardziej pikantnymi.

Miód Koniczynowy

Miód koniczynowy jest pochodną nektaru kwiatu koniczyny – rośliny  z rodziny Bobowatych. Rośnie w klimacie umiarkowanym Europy, Ameryki Północnej i Azji. Występuje w ok. 300 gatunkach. Miód koniczynowy w stanie płynnym ma barwę słomkowo-żółtą i delikatny zapach. Po skrystalizowaniu ma barwę jasnożółtą, smak bardzo słodki, łagodny. Miód z koniczyny czerwonej jest jaśniejszy i długo pozostaje w stanie płynnym. Po skrystalizowaniu jest prawie biały. Ma wyraźny, niespotykany w innych miodach, kwaskowaty posmak. Miód ten posiada właściwość gojenia ran oraz obniżania ciśnienia krwi. Usprawnia pracę wątroby oraz jelit.  

Miód Lawendowy

Miód lawendowy powstaje z nektaru rośliny z rodziny Jasnotowatych. Rośnie ona m.in. na obszarze śródziemnomorskim. W skład tej rodziny wchodzi ok. 30 gatunków roślin. Miód z lawendy  posiada delikatny lekko kwiatowy, bardzo przyjemny zapach.  Jest w kolorze herbacianym. Miód lawendowy wspomaga leczenie nerwic,  zmniejsza depresję, ogranicza wahania nastrojów, zwalcza bóle głowy, bezsenność, wyczerpanie nerwowe. Działa również kojąco na serce.

Miód Lipowy

Miód lipowy jest uzyskiwany przez pszczoły z nektaru długowiecznych drzew należących do podrodziny Lipowe. Drzewa te rosną w strefie umiarkowanego klimatu półkuli północnej na obszarach Europy i Azji  Miód ten wyróżnia się silnym aromatem przypominającym zapach lipy. .Ma ostry, lekko gorzkawy smak pochodny między innymi  tymolu. Miód ten charakteryzuje się barwą od zielonkawozółtej do jasnobursztynowej. Wykazuje działanie wykrztuśne, napotne, przeciwgorączkowe, uspokajające i przeciwskurczowe. Jest stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób górnych dróg oddechowych, gardła, angin, zatok oraz oskrzeli.  Stąd jest szczególnie zalecany jest przy przeziębieniach oraz w stanach nerwicowych. Polecany w nocnych napadach kaszlu u dzieci w wieku powyżej 12 miesięcy życia. Dzięki wysokiej aktywności antybiotycznej stosowany jest również w chorobach dróg moczowych i schorzeniach reumatycznych. 

Miód Spadziowy

Miód Spadziowy jest wytwarzany przez pszczoły głównie z jodły i świerka, rzadko spotyka się miody spadziowe z drzew liściastych. Miody spadziowe z drzew iglastych zawierają substancje lecznicze stosowane w schorzeniach dróg oddechowych. Miód spadziowy jest najczęściej ciemny z odcieniem zielonkawym. W stanie płynnym jest prawie czarny, po skrystalizowaniu rozjaśnia się. W miodach spadziowych znajduje się znaczny procent cukru złożonego, melecytozy, zwanego też cukrem modrzewiowym, który jest typowym składnikiem tychże miodów. Miody spadziowe występują w Europie, Azji Zachodniej i Nowej Zelandii. Miody te zawierają więcej antyoksydantów niż jasne miody. Z uwagi na dużo zawartość substancji mineralnych są polecane w stanach wywołanych przez wyniszczające biegunki.  

Miód Wrzosowy

Miód Wrzosowy otrzymywany jest przez pszczoły z roślin z rodziny Wrzosowatych. Głównie w Europie, północnej Azji, północnej Afryce i w Azji Mniejszej. Ma on kolor bursztynowo-herbaciany oraz galaretowatą konsystencję co powoduje, że i jest trudny do odwirowania z plastrów Charakteryzuje się silnym zapachem, podobnym do zapachu wrzosu. Miód ten jest stosowany w przypadku zapalenia dróg moczowych i prostaty, kamicy nerkowej i zapalenia jelit.  

Miód Manuka

Miód Manuka pochodzi z nektaru kwiatów rośliny o tej samej nazwie  zwanej również drzewem herbacianym. Jest to krzew z rodziny Mirtowatych występujący na obszarach Nowej Zelandii, Australii, wiecznie zielony, o gęstym ugałęzieniu z pięciopłatkowymi, białymi, miejscami zaróżowionymi kwiatami.  Miód Manuka posiada ostry smak i intensywny zapach. Podobnie jak inne miody posiada właściwości  antybakteryjne, przeciwutleniające, przeciwzapalne, a nawet przeciwpasożytnicze. Z uwagi na stosunkowo dużą zawartość metyloglioksalu jego stosowanie u osób starszych wiekiem oraz ewidentnie chorych winno być pozostawać pod kontrolą lekarza. Jego silne terapeutyczne działanie zostało stwierdzone m.in. przy niektórych schorzeniach układu pokarmowego, dróg moczowych, nerek i pęcherza, infekcjach i zakażeniach skórnych, zapaleniach stawów. 

 

Miód Rzepakowy

Miód Rzepakowy w stanie płynnym przyjmuje barwę od bezbarwnej do słomkowej. Ze względu na dużą zawartość glukozy miód ulega szybszej krystalizacji przybierając kolor biały lub kremowy. Miód ten należy do miodów bardzo słodkich o silnym, zapachu, kwitnącego rzepaku. Obok walorów smakowych, charakteryzuje się dobroczynnym działaniem leczniczym. Pozytywnie wpływa na układ krążenia, wzmacniając serce, normalizując ciśnienie tętnicze krwi, zapobiegając miażdżycy. Ponadto wyrównuje niedobory potasu w organizmie, usuwa nadmiar wody, zmniejszając obrzęki i poprawia zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen.

Miód Wielokwiatowy

Miód Wielokwiatowy powstaje z nektaru uzyskanego z różnych miododajnych kwiatów roślin uprawnych, leśnych, łąkowych oraz dziko żyjących. Po zebraniu charakteryzuje się on barwą od jasnokremowej do herbacianej, jednakże po skrystalizowaniu zmienia barwę od jasnoszarej do jasnobrązowej. Cechuje się przyjemnym smakiem i zapachem. Niekiedy dominują w nim określone nektary, jak lipowy czy gryczany. Miód wielokwiatowy ma działanie odtruwające, wpływa korzystnie na stan skóry i włosów, oddziałuje pozytywnie na układ krwionośny, a ponadto zwiększa ogólną witalność organizmu człowieka. 

Miody Inne

Inne miody  do których należą pochodne niezliczonej liczby nektarów kwiatowych z roślin porastających ogromne obszary kuli ziemskiej stanowią, że odmian miodu może być tyle ile jest różnych rodzajów nektarów. Poza powyżej wymienionymi miodami, konsumenci mogą się delektować smakiem np. miodu z drzewa laurowego, pomarańczowego czy też eukaliptusowego. Dostępne są również miody jeżynowe, kaktusowe, z avocado, kwiatów kawy oraz inne, równie interesujące. Zdecydowana większość z nich odznacza się korzystnym działaniem prozdrowotnym. 

Ostatnio coraz więcej wyników badań potwierdza nie tylko pozytywne przeciwutleniające i antybiotyczne, w tym przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybicze właściwości miodów w ogóle ale również ich działanie immunoregulujące (immunostymulujące oraz immunosupresyjne). Działanie to jest szczególnie dobrze widoczne w ich pozytywnym wpływie na wskaźniki hematologiczne, w tym ● tworzenie krwinek czerwonych, przemianę lipidów oraz węglowodanów co pozostaje w związku z lepszą pracą ● całego układu sercowo-naczyniowego, ● układu oddechowego ● wątroby ● nerek  ● mózgu i innych narządów.     

Potwierdzone antymutagenne działanie miodów może sugerować ich zastosowanie w profilaktyce nowotworów, aczkolwiek do tej pory nie zdołano tego w pełni udowodnić w drodze odpowiednich testów  laboratoryjnych oraz badań grup ludzi o dużym stopniu ryzyka zachorowania na określone typy nowotworów.